W maju 1968, wspólnie m.in. z Mauricem Blachotem współtworzyła komitet studentów i pisarzy, którego celem miał być „radykalny komunizm myśli”. Sprzeciwiała się polityce generała De Gaulle'a, w której widziała nacjonalistyczne wartości. Jednocześnie była mocno krytyczna wobec postawy Francuskiej Partii Komunistycznej.
W latach 60. stworzyła liczne scenariusze filmowe, w 1969 roku postanowiła również zająć się reżyserią. Jej pierwszy film nosił tytuł Détruire, dit-elle. W latach 70. i 80. wyreżyserowała kilkanaście innych filmów.
Przez całe życie stworzyła wiele powieści, dobrze przyjmowanych przez krytykę, ale jej największym sukcesem okazała się wydana w 1984 powieść Kochanek (L'Amant), za którą otrzymała nagrodę Goncourt.
Jej twórczość obejmuje blisko 40 powieści i 10 sztuk teatralnych. Sama wyreżyserowała 19 filmów pełno i krótkometrażowych, m.in. India Song i Les enfants.
Marguerite Duras zmarła 3 marca 1996 w Paryżu, została pochowana na cmentarzu Montparnasse.
Twórczość Les Impudents, 1943 La Vie tranquille, 1944 Tama nad Pacyfikiem (Un barrage contre le Pacifique), 1950 Le Marin de Gilbaltar, 1950 Les petits chevaux de Tarquinia, 1953 Des journées entieres dans les arbres, Le Boa, Madame Dodin, Les Chantiers, 1954 Le Square, 1955 Moderato Cantabile, 1958 (wyd. pol. 1998) Les Viaducs de la Seine et Oise, 1959