45, lub Stowarzyszenia Nauczycieli i Wychowawców – zob. Lewandowski 1991, s. 53.. Zdaniem jednego z historyków w latach 1915–1918 mieszkał i uczył się w WilnieBolecki 2013, s. 45–46.; zdaniem innego, od roku 1915 mieszkał w zaprzyjaźnionym majątku na Kowieńszczyźnie, uczył się z pomocą korepetytora, a do Wilna przyjeżdżał jedynie zdawać egzaminyLewandowski 1991, s. 54..
Żołnierz Gdy w początkach stycznia 1919 roku do Wilna zbliżała się Armia Czerwona, Mackiewicz przebywał na znajdującej się nadal pod okupacją niemiecką Kowieńszczyźnie. Koleją przedostał się do Łap, gdzie zgłosił się na ochotnika do 10. pułku ułanów, wchodzącego w skład Dywizji Litewsko-BiałoruskiejBolecki 2013, s. 47.. Po przeszkoleniu wiosną 1919 brał udział w operacjach na bliżej nieokreślonym odcinku frontu polsko-radzieckiego i został prawdopodobnie ranny w głowę. Po okresie leczenia szpitalnego w czerwcu 1919 przeniósł się do 13. pułku ułanów pod dowództwem Jerzego Dąbrowskiego; w tej jednostce brał udział w walkach na Nowogródczyźnie i na zachodnim Polesiu.