Oprócz ludzi padały też słonie bojowe, które w trakcie ataku były praktycznie bezużyteczne, gdyż nie miały możliwości poruszania się w gęstym tłumie wojska. Gdy tylko kawaleria Babura przedostała się na tyły przeciwnika, jego los stał się przesądzony. Rozpoczął się morderczy ostrzał z łuków na okrążoną armię Ibrahima. Jako że bariera barykad w centrum była zbyt trudna do przejścia, wojska Ibrahima coraz mocniej stłoczone stawały się łatwym celem dla łuczników. W końcu wśród żołnierzy wybuchła panika. Doszło do rzezi, z której nieliczni uszli z życiem. Koło południa, kilka godzin po rozpoczęciu bitwy, armia Ibrahima została ostatecznie zniszczona. Wśród prawdziwej masy stłoczonych trupów, znaleziono także ciało władcy, którego głowę jako dowód jego śmierci zaniesiono do Babura. Babur nakazał pochować Ibrahima w grobowcu w okolicy Panipatu (grobowiec przetrwał do dziś). Po bitwie pozostało jeszcze tylko wyłapanie słoni i co znaczniejszych jeńców, za których Babur spodziewał się otrzymać wysoki okup.
Straty