Kirsopp Lake oraz Hermann von Soden uznali, że tekst kodeksu jest zbyt dobry, aby mógł być prawdziwy. Jednak Ernst Cadman Colwell, doszedł do wniosku, że tekst kodeksu może reprezentować najbardziej pierwotną formę tekstu Ewangelii Marka i nazwał kodeks „Archaicznym Markiem”. Zawiera jednak nieco opuszczeń względem tekstu Kodeksu Watykańskiego (Mk 7,2-5; 8,11b; 13,28b-29; a 10,29 jest krótszy). Opuszczenia te mają swoje paralele u pozostałych ewangelistów i wyglądają na brak interpolacji.
Tekst kodeksu wysoko oceniał paleograf T.C. Skeat. Aland umieścił go na liście rękopisów Nowego Testamentu, w grupie minuskułów, dając mu numer 2427. Tekst rękopisu zaklasyfikował do Kategorii I.
Tekst rękopisu został skolacjonowany przez M. M. Mitchell oraz P. A. Duncan w 2006 roku.