Nie dążył do 'normalności' – chciał być i był jednostką oryginalną, jedyną.
Ostatnie dwie dekady życia były, pomimo jego podeszłego wieku, najbardziej aktywnymi artystycznie latami Crispa. Występował w wielu filmach, brał udział w niezliczonych programach telewizyjnych, prowadził rubryki dla periodyków socjalnych, w 1992 grał rolę Elżbiety I w filmie „Orlando”, kontynuował pisanie kolejnych książek i swoich wspomnień („Resident Alien”).
Sting poświęcił mu jedną ze swoich najbardziej znanych piosenek – „Englishman in New York”. Quentin Crisp pojawił się w teledysku.
Zmarł w listopadzie 1999 na początku brytyjskiej trasy swojego show-monologu. Zgodnie z jego życzeniem prochy przewieziono do Nowego Jorku, a następnie rozsypano je nad Manhattanem.
Na podstawie jego historii powstały filmy Nagi urzędnik (1975) i Anglik w Nowym Jorku (2009). W obu w postać Crispa wciela się John Hurt.
Przypisy
Bibliografia Archiwum Quentina Crispa (ang.)
Kategoria:Absolwenci King’s College London Kategoria:Angielscy prozaicy XX wieku Kategoria:Brytyjscy aktorzy filmowi Kategoria:Brytyjscy aktorzy teatralni Kategoria:Brytyjscy aktorzy telewizyjni Kategoria:Brytyjscy autorzy pamiętników i dzienników Kategoria:LGBT w Wielkiej Brytanii Kategoria:Męskie prostytutki Kategoria:Pisarze literatury LGBT Kategoria:Prozaicy anglojęzyczni Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1999