Kodeks Cypryjski, (Gregory-Aland no. Ke albo 017), ε 71 (von Soden) – grecki uncjalny rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany na pergaminie. Paleograficznie może być datowany na wieki IX-XI, obecnie większość badaczy opowiada się za IX wiekiem. Tekst pisany jest w sposób ciągły, dzielony jedynie punktami stychometrycznymi.
Reprezentuje tekst większości rękopisów, w jego wczesnym stadium, a ponieważ jest kompletny, bez żadnych luk w tekście – jest ważnym świadkiem tekstu większości (nazywany tekstem bizantyńskim).
W 1673 roku przywieziony został z Cypru i odtąd przechowywany jest w Paryżu. Kodeks badany był przez wielu paleografów i krytyków tekstu od końca XVII wieku do połowy XX wieku. Tekst rękopisu jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.