Sinnliche Beschreibung der vier letzten Dinge), wydany w Świdnicy 1675.
Epigramaty Cherubinowego wędrowca to rymowane aleksandryny (sześciostopowe jamby), głównie dwuwiersze, czasami dłuższe formy. Szósta księga zaczyna się od cyklu sonetów. Do pieśni pasterskich Georg Joseph – muzyk wrocławskiego dworu biskupiego – skomponował melodie.
W 1661 przyjął, mając papieską dyspensę, święcenia kapłańskie w Nysie. Prowadził też ostre polemiki w duchu kontrreformacji i domagał się rekatolicyzacji Śląska. W latach 1664–1666 był radcą i marszałkiem dworu biskupa wrocławskiego Sebastiana Rostocka. Ostatnie 10 lat życia spędził w klasztorze pod wezwaniem św. Macieja, będąc lekarzem ubogich oraz kapłanem.
Umarł wyniszczony przez ascezę i chorobę. Został pochowany we Wrocławiu, w krypcie kościoła pod wezwaniem św. Macieja. Portret Silesiusa znajduje się na bocznej ścianie budynku Instytutu Archeologii Uniwersytetu Wrocławskiego przy ul. Szewskiej, stojącym na wprost kościoła św. Macieja. Pomnik Silesiusa, autorstwa wrocławskiej artystki Ewy Rossano, stoi w ogrodzie sąsiedniego Ossolineum, czyli dawnego klasztoru Krzyżowców. Angelus Silesius został patronem Akademii Nauk Stosowanych w Wałbrzychu.