173..
Mimo tendencji reformistycznych, PSOE w 1919 roku protestowała przeciwko interwencji zachodu w Rosji Radzieckiej. Przed tymi wydarzeniami w Hiszpanii doszło do wystąpień proletariatu i chłopów wyrażających poparcie dla rewolucji rosyjskiej. Decyzja o poparciu rewolucji była więc spowodowana głównie chęcią utrzymania wpływów społecznych wśród tych klas.
Partia na początku XX wieku skupiała głównie klasę średnią, robotników i inteligencję. Jej zwolennicy mieszkali głównie w Asturii, Baskonii i Madrycie, duże wpływy PSOE zyskała w społecznościach chłopskich Andaluzji, Kastylii oraz Estremadury. Partia działała głównie przez domy ludowe, czyli domy robotnicze kontrolowane przez centralę Powszechny Związek PracującychPartie Socjaldemokratyczne Europy, Książka i Wiedza, 1982, s. 1734..
Lata 20. i początek 30. W latach 20. partia liczyła około 40 tysięcy działaczy. Od 1923 roku aż do chwili jej rozwiązania w 1940 roku, partia należała do Socjalistycznej Międzynarodówki RobotniczejKowalski, Werner. Geschichte der sozialistischen arbeiter-internationale: 1923 – 19. Berlin: Dt. Verl. d. Wissenschaften, 1985. s. 325..