Schrony zbudowane na potrzeby wojskowe Powszechnie błędnie zwane w języku potocznym bunkrami, które są zakrytymi obiektami fortyfikacyjnymi przeznaczonymi do prowadzenia ognia, obserwacji, kierowania walką, ochrony żołnierzy oraz bojowego sprzętu technicznego przed oddziaływaniem środków rażenia przeciwnika. Budowane zazwyczaj z żelbetu, a w razie konieczności także z innych dostępnych materiałów takich jak cegły, ziemia, kamienie.
Rodzaje: w zależności od przeznaczenia: bojowe (np. dla karabinów maszynowych), obserwacyjne (umożliwiające prowadzenie obserwacji przeciwnika i pola walki): naziemny punkt obserwacyjny (NPO), wieżowy punkt obserwacyjny (WPO), ukrycia żołnierzy, na stanowiskach (w punktach) dowodzenia (przystosowane do pracy oficerów sztabu), medyczne, amunicyjne, inne, w zależności od wytrzymałości: ciężkie, lekkie.
Elementy schronów (wybrane): ambrazura, kopuła pancerna, płyta detonacyjna, poterna, przelotnia, rów diamentowy, tradytor, ucho, wieża pancerna
Budowle ochronne zbudowane na potrzeby cywilne Budowle te stanowią jeden ze zbiorowych środków ochrony ludności przed działaniem broni masowego rażenia, broni klasycznej, a także niebezpiecznych środków chemicznych.
W szczególności stanowią zabezpieczenie przed: