się dziwacznymi wypowiedziami lub w inny sposób, bez większego rozkojarzenia niekiedy przemijające epizody quasi-psychotyczne z nasilonymi iluzjami, omamami słuchowymi lub innymi oraz myślami podobnymi do urojeń, zwykle występujące bez udziału czynników zewnętrznych.
Przy diagnozowaniu należy zwrócić szczególną uwagę na wykluczenie schizofrenii oraz innych zaburzeń, np. łagodniejszych form całościowych zaburzeń rozwoju. Klasyfikacja podporządkowuje jednak pojęciu zaburzeń schizotypowych historyczne, niezdefiniowane w innych miejscach klasyfikacji pojęcia: „ (schizophrenia latens s. mitis), schizofrenię z pogranicza (), schizofrenię prepsychotyczną, schizofrenię rzekomonerwicową, schizofrenię rzekomopsychopatyczną, schizofrenię zwiastunową (schizophrenia incipiens). Podkreśla się jednak, że w obu ujęciach klasyfikacyjnych (ICD i DSM) schizotypia jest zaburzeniem odrębnym od schizofrenii, nie będąc jej poronną czy prodromalną postacią.