Richard Kiel (ur. 13 września 1939 w Detroit, zm. 10 września 2014 we Fresno) – amerykański aktor filmowy.
Wyróżniał go wzrost (217,8 cm). Znany jest najlepiej z drugoplanowej roli zabójcy o pseudonimie „Buźka” (Jaws) lub Szczęka. W klasycznym polskim przekładzie Tomasza Beksińskiego jego pseudonim to „Buźka”., w dwóch filmach z serii o przygodach Jamesa Bonda: Szpieg, który mnie kochał (1977) i Moonraker (1979). Oprócz swojej imponującej postury, w roli Buźki lub Szczęki, wyróżniały go kobaltowe zęby, wielka siła i „niezniszczalność”. W pojedynkę wygrał z rekinem. Przeżył m.in. wypadnięcie z pędzącego pociągu i upadek z urwiska w jadącym samochodzie. Zyskał sympatię fanów i jako jeden z niewielu aktorów zagrał czarny charakter w więcej niż jednym filmie o Bondzie.
Początkowo Kiel imał się różnych prac, włącznie z pełnieniem funkcji „bramkarza” w nocnym klubie, lecz od końca lat 50. zaczął grywać drobne role w filmie i telewizji, odpowiednie do swoich warunków fizycznych. Popularność przyniosła mu dopiero wspomniana rola Buźki.
Zagrał również u boku Harrisona Forda i Roberta Shawa w popularnym filmie wojennym Komandosi z Navarony (1978), gdzie wcielił się w rolę dowódcy czetników kpt. Dražaka.