Walki z rojalistami i nielicznymi wspierającymi ich chłopami przybrały zatem formę wyniszczającej partyzantki, która - początkowo nie przynosząca zdecydowanego rozstrzygnięcia - przyniosła w końcu zwycięstwo wojskom rządowym. Żołnierze Dermoncourta stopniowo zniszczyli wszystkie ośrodki oporu, przeprowadzając serię niespodziewanych ataków na zamki nielicznej arystokracji wandejskiej (która w większości poparła insurekcję) oraz na leśne kryjówki powstańców. Generał nie pojmał jedynie samej księżnej, która w przebraniu chłopki i przy pomocy swoich wandejskich zwolenników ukryła się w Nantes.
Aresztowanie księżnej de Berry 11 października 1832 nowym ministrem spraw wewnętrznych został Adolphe Thiers, któremu bardzo zależało na szybkim zdobyciu prestiżu. Schwytanie nieuchwytnej przywódczyni rebelii wydawało się być najlepszą drogą do tego. Udało mu się wprowadzić w najbliższe otoczenie księżnej Simona Deutza, który po kilkukrotnych wizytach w kryjówce księżnej i zdobyciu jej zaufania wydał miejsce jej pobytu w ręce prefekta Nantes. 6 listopada dom, w którym ukrywała się, został otoczony przez wojsko z Dermoncourtem. Księżna ukrywała się jeszcze przez 16 godzin, po czym oddała się w ręce policji i została aresztowana w zamku w Chaslière, a następnie w twierdzy Blaye.