Stopniowo wychodzi na jaw, że źródłem katastrof jest ukryta pod zamkiem nadprzyrodzona siła związana z Khielve i wydarzeniami sprzed lat. Żegost staje po stronie księżnej i organizuje oddział złożony głównie z miejscowych rybaków, przygotowując się do konfrontacji z przeciwnikami dworu oraz z tajemniczym zagrożeniem nadciągającym z morza. Konflikt prowadzi do otwartego starcia pomiędzy zwolennikami księżnej a częścią berghijskich możnych.
W finale dochodzi do katastrofalnych wydarzeń w Ruerhu. Nad zamkiem rozpętuje się niszczycielska burza magicznych zjawisk: pojawiają się roje agresywnych ptaków, niezwykłe wichry i ogień trawiący miasto. W czasie ostatecznej konfrontacji ujawnia się prawdziwa natura Khielve oraz związek między nią, dawnym czarownikiem Shizzandrem i klątwą ciążącą nad księstwem. Kataklizm prowadzi do zniszczenia znacznej części warowni i kończy wieloletni konflikt, pozostawiając jednak wiele wydarzeń w sferze legendy, którą później utrwalają pieśni bardów.
Odbiór W porównaniu z wcześniejszym fantasy autora, Skarbami stolinów (1990), książka była oceniana przez większość recenzentów bardziej przychylnie. W kilku słowach, w reklamie na okładce, pozytywnie ocenili ją Jacek Dukaj i Jarosław Grzędowicz. Książka doczekała się także szeregu poważniejszych recenzji.