Kilka lat później (w 2009 roku), Jakub Gałka w Esensji, podczas dyskusji nad opowiadaniami, których członkom redakcji zabrakło w opracowanym kilka dni temu zestawieniu 100 najlepszych opowiadań, wymienił dwa opowiadania ze zbioru – „Całą kupę wielkich braci” i „Pobożne życzenie”, jako w udany sposób łączące tematy fantastyki religijnej i publicystyki.
Dla fanzinu Fahrenheit zbiór zrecenzował Tomek Kopyra. Za najlepsze z cyklu o Aleksandrowiczu uznał „Żywą gotówkę”; poziom opowiadań z cyklu uznał ogólnie za wyrównany („nie ma ani gniotów, ani arcydzieł”). Zwrócił uwagę, na mocne osadzenie opowiadań w realiach dzisiejszej Polski, co wymaga od czytelnika bycia na bieżąco z tym, o czym piszą media krajowe. Zwrócił też uwagę na duże podobieństwo cyklu Ziemkiewicza o Aleksandrowiczu do podobnego cyklu Konrada T. Lewandowskiego (o Radosławie Tomaszewskim, znanym z „Noteki 2015”). Trzy opowiadania spoza cyklu o Aleksandrowiczu uznał też za „bardzo dobre”.