Electro-industrial – gatunek muzyczny wywodzący się z nurtów EBM i post-industrial.
Rozwijał się w późnych latach 80. i w pierwszej połowie lat 90. Zważywszy, że EBM jest bezpośredni w strukturze oraz posiada czystą produkcję, electro-industrial stał się znany ze względu na głębokie, brudne i bardziej złożone brzmienie. Można je usłyszeć na wielu płytach tego gatunku, takich jak Tactical Neural Implant od Front Line Assembly, Bunker Gate Seven projektu :wumpscut: oraz „Too Dark Park” od Skinny Puppy. W przeciwieństwie do rocka industrialnego, electro-industrialne grupy używają niemal wyłącznie instrumentarium elektronicznego, choć gitary mogą się pojawić ale raczej w roli ozdobnika. Gatunek ten nie jest powiązany z nurtem electro-funk.
Wczesny rozwój (1990–1995) Po ruchu EBM gasnącym na początku lat 90. i rozkwicie kultury rave’u, electro-industrial wzrastająco osiągnął popularność w międzynarodowych klubach scenicznych. Podwaliny pod styl dała wytwórnia Zoth Ommog założona przez słynnego DJ-a trance'owego Tallę 2XLC. Duży wpływ na brzmienie gatunku wywarł Front Line Assembly, który czerpiąc garściami z cyberpunka nadał muzyce brudne, futurystyczne i mroczne brzmienie.