W podobną stronę poszedł Wumpscut, dodając do swojej muzyki elementy power noise, lecz eksponując przy tym atmosferę horroru przejętą od Leæther Strip.
W kontraście do prostego stylu EBM, zespoły electro-industrialne używały fabrycznych bitów, bardziej płynnych warstw basowych, stonowanego hałasu, elementów krautrocka i drum and bassu oraz chrapliwych, zniekształconych, lub ucyfrowionych wokali. Dodatkowo na muzykę wpływała ta z rave’u, w tym breakbeat hardcore, new beat oraz rozwijający się ruch anty-rave’owy jak ambient techno i IDM (Aphex Twin, Autechre, Biosphere).
Około 1992 roku z electro-industrialu wyodrębniło się dark electro zazębione z niemieckim nurtem gotyckim Neue Deutsche Todeskunst oraz raczkującym ruchem power noise. Obydwa style tak bardzo często przeplatały się ze sobą, że całkowite ich odróżnienie jest niemożliwe. Dark electro było jednak bardziej znane społeczności gotyckiej i częściowo skierowane do nich.