Błąd majowy – określenie używane od końca maja 1926 roku przez Komunistyczną Partię Polski, swojej decyzji popierania podczas przewrotu majowego opcji Józefa Piłsudskiego (na zasadzie: popieramy, mimo że „cele nasze idą dalej niż piłsudczyków”). Poparcie Piłsudskiego przez komunistów wynikało głównie z tego, iż chciał się on rozprawić z wrogą im prawicą i Chjeno-Piastem. Odezwa Komitetu Centralnego Komunistycznej Partii Polski z okresu przewrotu majowego brzmiała:
Przyczyny KPP uznała, iż narastający konflikt będzie miał charakter rozgrywki między prawicowo-centrowym rządem Chjeno-Piasta, stanowiącym koalicję PSL „Piast”, Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji, Narodowej Partii Robotniczej i Związku Ludowo-Narodowego (endecja) a obozem Piłsudskiego. Rząd Chjeno-Piasta był dla KPP emanacją prawicy społecznej, zaś obóz Piłsudskiego realizatorem demokratycznych celów warstw drobnomieszczańskich. Poparcie zamachu Piłsudskiego przez komunistów było niejako wymuszone sytuacją, w jakiej znalazła się KPP. Bezpośrednia konfrontacja endecji i piłsudczyków, która miała zadecydować o dalszym rozwoju sytuacji politycznej w państwie, nie mogła być bowiem dla tej partii obojętna.