Kongres założycielski międzynarodówki odbył się w Lucernie w dniach 13-14 września 1920. W czasie powstania delegacje francuska i belgijska nalegały, aby w nazwie organizacji pominięto słowo „socjalistyczny”, żeby przyciągnąć jak najszerszą rzeszę zwolenników.

Organizacja utrzymywała politykę neutralności wobec organizacji partyjnych, politykę odziedziczoną po niemieckim robotniczym ruchu sportowym (który próbował odwrócić się od frakcyjnych konfliktów między niemieckimi socjalistami). Polityka ta została jednak zakwestionowana przez komunistów, którzy twierdzili, że robotniczy ruch sportowy nie może powstrzymać się od udziału w walce rewolucyjnej. W 1921 III zjazd Międzynarodówki Komunistycznej podjął decyzję o utworzeniu równoległej międzynarodówki sportowej. W sierpniu 1921 powstał Sportintern, który prowadził zaciekłe ataki polityczne na reprezentacje Lucerny. Jej część czechosłowacka uległa rozłamowi w lipcu 1921, gdy opuścili ją komuniści.

Na drugim kongresie Lucerneńskiej Międzynarodówki Sportowej, który odbył się w Lipsku w 1922, delegacja francuska opowiedziała się za zjednoczeniem obu Międzynarodówek. Kongres nie poparł tej polityki.