W następnym roku francuska filia SASI postanowiła przenieść swoje członkostwo do Sportintern.
Przed Olimpiadą Robotniczą w 1925 Sportintern zaapelował do Lucerneńskiej Międzynarodówki, aby dopuszczono do udziału cztery delegacje Sportinternu (Francja, Związek Radziecki, Norwegia, Czechosłowacja). Wewnątrz Lucerneńskiej Międzynarodówki trwały dyskusje, ale po publicznym proteście komunistycznych sportowców na Niemieckim Festiwalu Sportu Robotniczego w Karlsbadzie w 1924 zdecydowano, że Sportintern zostanie wykluczony z Olimpiady Robotniczej. Podobnie SASI zakazał swoim oddziałom udziału w Spartakiadzie zorganizowanej przez Sportintern w 1928.
Politycznie SASI była wspierana przez Międzynarodową Federację Związków Zawodowych oraz Socjalistyczną Międzynarodówkę Robotniczą.
Olimpiady Główną działalnością SASI było organizowanie Międzynarodowych Olimpiad Robotniczych, przedstawianych jako socjalistyczna alternatywa dla „burżuazyjnych” olimpiad. Na Olimpiadach Robotniczych używano tylko czerwonej flagi, zamiast flag narodowych.