Ostatnie lata Po powrocie do Anglii hańbę Wilhelma dopełniła odmowna odpowiedź ojca na prośbę pogodzenia się z synem. Rozczarowany książę Cumberland podał się do dymisji i poświęcił życiu osobistemu. Kilka lat spędził w swoich włościach na pograniczu szkockim i w Londynie, rzadko angażując się w politykę. Niespodziewanie jednak opinia publiczna przyjęła go w Londynie przychylnie do tego stopnia, że cieszył się popularnością niemal jak w czasach młodości.

Gdy w 1760 r. tron objął Jerzy III, który już niebawem zaczął zdradzać objawy choroby psychicznej, Wilhelm jako jego stryj ogłosił, że w razie potrzeby może zostać regentem.

Krótko przed swoją śmiercią książę Cumberland podjął rozmowy z premierem Pittem na temat swojego powrotu do czynnej polityki. Nie dały one jednak rezultatu.

Wilhelm zmarł nagle w Londynie 31 października 1765 roku, mając 44 lata. Przyczyną śmierci była prawdopodobnie genetycznie uwarunkowana otyłość.