Po zakończeniu wojny w 1748 r. Cumberland pozostał głównodowodzącym armii. Po śmierci księcia Walii w 1751 r. Cumberland starał się uzyskać prawo opieki na jego małoletnim synem Jerzym, jednak przypadło ono jego bratowej, księżnej Auguście.
Wojna siedmioletnia mały|Bitwa pod Hastenbeck, obraz Louis-Edouarda Rioult Po wybuchu wojny siedmioletniej w 1757 r. książę Cumberland został wysłany do Europy jako główny dowódca sił sprzymierzonych, by bronić zagrożonego przez Francuzów Hanoweru. W lipcu stoczył pierwszą poważną bitwę od czasów Culloden. Bitwa pod Hastenbeck zakończyła się jednak porażką koalicjantów, spowodowaną przewagą liczebną wroga. Decydującym momentem dla dalszych losów Wilhelma była jego kapitulacja z głównymi siłami pod Zeven i ewakuacja Hamburga we wrześniu 1757 r. W Wielkiej Brytanii przyjęto te działania jako hańbę narodową i zakończyły one karierę Wilhelma w Europie. Sam książę jeszcze przez pewien czas walczył na kontynencie, ale już jako podkomendny księcia Ferdynanda Brunszwickiego.