26 maja 1942 pułk posiadał stan liczebny 29 oficerów, 150 podoficerów, 200 szeregowców oraz 3 ochotniczki Pomocniczej Służby Kobiet (PSK).Stan pułku sukcesywnie wzrastał, w czerwcu otrzymał uzupełnienie z Ośrodka Zapasowego Armii. W pułku uruchomiono szkołę podoficerską dla podoficerów artylerii. Oficerowie byli kierowani na kursy w Centrum Wyszkolenia Armii. Podczas II ewakuacji 6 sierpnia pułk wykonał marsz z Kenimech do stacji kolejowej Kermine, skąd transportem kolejowym nr 537 wyjechał do Krasnowodzka, gdzie przybył 13 sierpnia. Następnie statkiem „Beria” odbył podróż morską i 19 sierpnia przybył do perskiego portu w Pahlevi w Iranie. W trakcie podróży morskiej zmarło dalszych 3 żołnierzy pułku na statku i po przybyciu do Pahlavi.
Po kwarantannie na plażach odesłaniu chorych do szpitali 25 sierpnia 1942 r, 7 pal został przewieziony do Khanaqin w Iraku i zakwaterowany w obozie wojskowym na pustyni. Rozpoczęto leczenie oraz polepszanie stanu zdrowotnego żołnierzy. Na dzień 29 sierpnia stan osobowy pułku wynosił 34 oficerów, 175 podoficerów, 302 szeregowców, 3 ochotniczki PSK oraz 2 junaków. Do pułku przekazano baterię artylerii piechoty z 23 pułku piechoty, powracali ze szpitali żołnierze ozdrowieńcy i oddelegowani do innych prac w Teheranie i Pahlevi. Stan pułku systematycznie wzrastał.