Można zauważyć, że kolejność imion po łacinie i w północnopiceńskim jest inna. W łacinie imię poprzedza nazwisko rodowe, podczas gdy w tekście piceńskim nazwisko rodowe poprzedza imię. Netšvis trutnvt może być odpowiednikiem harvspex ‘wróżbity’. Frontac wydaje się być ekwiwalentem łacińskiego fulguriator „tłumacz błyskawic, wróżący z błyskawic”. W obu przypadkach istnieje możliwość etruskiej pożyczki.
Bibliografia Philip Baldi, The Foundations of Latin, Mouton de Gruyter, 1999 Vittore Pisani, Le lingue dell'Italia antica oltre il latino, wydanie drugie, Rosenberg & Sellier, Turin, 1986. Marcello Durante, Nord piceno: la lingua delle iscrizioni di Novilara, in Popoli e civiltà dell'Italia antica, tom 6, Biblioteca di Storia patria, Rome, 1978. J.P. Mallory, In search of the indo-europeans, Language, Archaelogy and Myth, Thames & Hudson, Londres, 1989. Karl W. Beinhauer, Untersuchungen zu den eisenzeitlichen Bestattungsplätzen von Novilara (Provinz Pesaro und Urbino/ Italien). Archäologie, Anthropologie, Demographie. Methoden und Modelle. 2 Bde.