27 sierpnia zakończył przegląd w Bostonie, a trzy dni później popłynął do Port Jefferson w stanie Nowy Jork. Tam dołączył do 3 Dywizjonu Floty Pancerników Floty Atlantyku. Przez kolejne 12 miesięcy pancernik służył jako artyleryjski okręt szkolny bazując w Port Jefferson i Norfolk. Okres ten został przerwany na krótko w grudniu 1917, gdy był okrętem flagowym kontradmirała Johna A. Hoogewerffa, dowódcy 1 Dywizjonu Pancerników. Następnie został okrętem flagowym dowódcy 3 Dywizjonu, kontradmirała Thomasa Snowdena.
Jesienią 1918 przeszedł przegląd w Boston Navy Yard, do końca wojny pełnił obowiązki okrętu eskorty konwojów, doprowadzając grupy jednostek do połowy drogi przez Atlantyk. W pierwszą taką misję wypłynął 14 października 1918 z Nowego Jorku, osłaniając konwój przewożący na pokładach statków 12 176 osób. Po dotarciu z tymi jednostkami do 22 stopnia długości geograficznej zachodniej pozostawił je i odpłynął do domu.
Była to jedyna taka misja w czasie wojny, wprawdzie 10 listopada pancernik wyszedł w morze z kolejnym konwojem kierującym się do Francji, jednak 11 listopada 1918 zostało podpisane zawieszenie broni. Tym razem okręt pozostawił zespół jednostek na 34 stopniu długości geograficznej zachodniej i udał się do Hampton Roads.