Adolf Giżyński ps. „Adźko” (ur. 5 maja 1922 w Kownie, zm. 17 grudnia 1984 we Francji) – przywódca harcerstwa polskiego na międzywojennej Litwie.

Życiorys Urodził się w 1922 r. w Kownie. Do wybuchu II wojny światowej brał udział w organizowaniu odradzającego się polskiego harcerstwa na międzywojennej Litwie jako uczeń polskiego gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Kownie. W 1935 r. uczestniczył w pierwszym obozie harcerskim w Prepuntach. Był twórcą jednej z drużyn harcerskich w Poniewieżu – przy tamtejszym, polskim gimnazjum – i zastępu harcerskiego we wsi Łopie pod Kownem. W tym czasie A. Giżyński był członkiem II Drużyny im. Księcia Józefa Poniatowskiego, przybocznym Zbigniewa Skłodowskiego. Był „Wodzem zuchów”, gromady zuchów w Kownie, a od 1937 r. również drużyny zuchów w Łopiach.

Od września 1939 r. wraz ze swoimi harcerzami włączył się w niesienie pomocy uchodźcom z Polski i polskim wojskowym przebywającym wówczas w obozach internowania. Organizował ucieczki z tych obozów, zaopatrywał w fałszywe dokumenty i pomagał w organizacji wyjazdów na Zachód. Włączył się też w działania Związku Walki Zbrojnej kierowanego na tym terenie przez rotmistrza Wincentego Chrząszczewskiego.