Uczestniczył w tworzeniu Polskiej Organizacji na Litwie (POL).
11 listopada 1942 litewska Sauguma aresztowała członków POL-a, w tym również Adolfa Giżyńskiego. Po trzech miesiącach tortur w więzieniu gestapo w Kownie został przewieziony do obozu koncentracyjnego w Prawieniszkach, w 1944 r. do obozu w Diedenhofen, następnie Sadirenhausen, Neuengaumuren i Sandbortel, gdzie 29 kwietnia 1945 r. został wyzwolony przez Brytyjczyków. Po wyzwoleniu przebywał w obozie polskim w Verden (Aller) i Diepholz, gdzie zaangażowany był w ruch harcerski jako komendant hufca.
W lutym 1946 r. wstąpił do Polskiego Seminarium Duchownego w Paryżu. W 1952 uzyskał tytuł magistra z teologii i został wyświęcony na księdza przez arcybiskupa Angelo Roncalli, przyszłego Papieża Jana XXIII. W dwa lata później dyplom Wyższego Instytutu Katechetycznego. W 1956 uzyskał Admissibilite au doctorat w Instytucie Katolickim w Paryżu. Następnie został prefektem w Niższym Seminarium Duchownym Polskim w Les Ageny. Przez 12 lat pełnił obowiązki kapelana Sióstr Maryi Wspomożycielki „Marie-Ausalietwa” w Paryżu i zastępcy kapelana Związku Harcerstwa Polskiego we Francji. Rozkazem naczelnika harcerzy hm. Wojciecha Dłużewskiego w dniu 8 marca 1954 r. mianowany został Podharcmistrzem ZHP poza granicami kraju.