Po 26 latach emigracji powrócił na stałe do Polski. W 1969 został w Szczecinie profesorem Seminarium i wikarym w parafii Pomorzany. W 1970 r. został administratorem parafii św. Trójcy w Szczecinie. Po powrocie był obserwowany przez SB, nękany i więziony. Pod koniec 1980 został rezydentem w parafii Najśw. Serca Pana Jezusa w Gryficach, skąd ponownie wyjechał do Francji. Tam nawiązał kontakty z polską emigracją, a w stanie wojennym włączył się w akcję pomocy Polsce organizowaną przez Polsko-Francuski Komitet Pomocy Polsce. Zmarł we Francji 17 grudnia 1984 r.
Bibliografia Krzysztof Bojko, Z dziejów Harcerstwa Polskiego na Litwie – „...ostatnim słowem Boga nie jest krzyż, lecz zmartwychwstanie”, „Magazyn Wileński” 1999, nr 2, s. 10-15
Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie Kategoria:Podharcmistrzowie Kategoria:Polacy na Litwie Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Więźniowie niemieckiego obozu pracy przymusowej w Prawieniszkach Kategoria:Zmarli w 1984