W roku 1772, jako dwudziestoletni mierniczy, Clark odbył swą pierwszą podróż do KentuckyEnglish, t.1, s.60 wśród tysięcy osadników udających się na te tereny po zawarciu porozumienia w Forcie Stanwix w roku 1768. Indianie zamieszkujący dzisiejszy stany Kentucky i Ohio nie byli stroną porozumienia, które oddawało Anglosasom ich tereny łowne. W rezultacie wybuchły walki znane pod nazwą wojny Dunmore’a, w której Clark odegrał niewielką rolę jako kapitan wirginijskiej milicji.
Rewolucja thumb|290px|Marsz Clarka na Vincennes, mal. F. C. Yohn Gdy na wschodzie rozpoczęła się wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych, osadnicy w Kentucky podjęli spór do kogo terytorium winno należeć. Richard Henderson, sędzia i posiadacz ziemski z Karoliny, odkupił od Indian z plemienia Cherokee większość Kentucky, zawierając z nimi niezalegalizowany traktat. Henderson zamierzał utworzyć kolonię własnościową, którą nazwał Transylwanią, ale większość osadników nie uznała postanowień traktatu. W czerwcu 1776 osadnicy ci wybrali Clarka i Johna Gabriela Jonesa jako swych przedstawicieli, którzy mieli dostarczyć Zgromadzeniu Generalnemu Wirginii petycję, w której domagali się poszerzenia granic kolonii i włączenia w nie terenów KentuckyEnglish, t.1, ss.70-71.