Clark and Jones udali się drogą zwaną dziką do Williamsburga, gdzie udało im się przekonać gubernatora Patricka Henry’ego do utworzenia hrabstwa Kentucky. Clark otrzymał 500 funtów prochu dla obrony osad i stopień majora milicji hrabstwa Kentucky. Clark miał zaledwie 24 lata, ale podporządkowali mu się starzy pogranicznicy, jak Daniel Boone, Benjamin Logan i Leonard Helm, którzy widzieli w nim naturalnego przywódcę.
Kampania w Illinois W roku 1777 Amerykańska wojna rewolucyjna dotarła także do Kentucky. Indianie, zbrojeni i mamieni obietnicami przez brytyjskiego wicegubernatora Henry’ego Hamiltona z Fortu Detroit, rozpoczęli wojnę z białymi osadnikami w Kentucky w nadziei odzyskania swych terenów łownych. Clark brał udział w kilku potyczkach. Uważał, że jedynym sposobem na powstrzymanie indiańskich napadów byłoby zniszczenie placówek brytyjskich na północ od rzeki Ohio i odciąć Indian od brytyjskiego zaopatrzenia i brytyjskich podszeptówEnglish, t.1, s.87. Clark poprosił gubernatora Henry’ego o zgodę na poprowadzenie potajemnej ekspedycji przeciw jednej z takich placówek, znajdującej się na terytorium Illinois.