Bazyli II Bułgarobójca, Bazyli II Porfirogeneta (; ur. 958, zm. 15 grudnia 1025) – cesarz bizantyński w latach 976–1025 (tytularny od 963) z dynastii macedońskiej. thumb|left|Cesarstwo Bizantyńskie w roku 1025.
Życiorys Bazyli II urodził się w 958 roku. Był najstarszym synem Romana II i jego drugiej żony, Teofano. Podobnie jak jego ojciec i dziadek Konstantyn VII był określany jako „urodzony w purpurze” – tytuł nadawany dzieciom urodzonym przez małżonki panującego cesarza bizantyńskiego. Roman II zastąpił Konstantyna VII jako jedyny cesarz po jego śmierci w 959 roku. Roman II koronował Bazylego na współcesarza 22 kwietnia 960 roku i jego brata Konstantyna w 962 lub 963 roku. 15 marca 963 roku, dwa dni po narodzinach najmłodszej córki Anny, Roman II zmarł w wieku 24 lat. Jego niespodziewana śmierć była powszechnie uważana w tamtym czasie za wynik zatrucia szczwołem plamistym; kronikarze Leon Diakon i Jan Skylitzes sugerują, że odpowiedzialna za to była jego żona Teofano, a według Skylitzesa była ona współwinna wcześniejszej próby otrucia Konstantyna VII przez Romana II.