Bazyli i Konstantyn byli zbyt młodzi, aby rządzić samodzielnie, gdy ich ojciec zmarł Pomimo że senat bizantyjski zatwierdził braci wraz z ich matką jako cesarzy, de facto władza przeszła na pewien czas w ręce eunucha Józefa Bringasa. Wdowa Teofano nie ufała jednak Bringasowi. Wrogiem eunucha był generał Nicefor II Fokas, który niedawno powrócił z podboju Krety. Fokas został ogłoszony cesarzem przez swoich ludzi w lipcu i wyruszył na Konstantynopol. Bringas próbował sprowadzić wojska, aby powstrzymać postępy rywala, ale mieszkańcy stolicy poparli Nicefora. Bringas uciekł, a 16 sierpnia 963 roku Nicefor Fokas został koronowany na cesarza.
20 września Fokas poślubił Teofano, ale było to drugie małżeństwo dla każdego z małżonków, a Nicefor był uważany za ojca chrzestnego jednego lub obu synów Teofano. Chociaż Polieuktos, patriarcha Konstantynopola, nie pochwalał tego małżeństwa, kościół uznał je za prawomocne. Dzięki niemu Nicefor zapewnił sobie prawowitość i został opiekunem Bazylego i Konstantyna. Ostatecznie został zamordowany w grudniu 969 roku przez Teofano i jej bratanka Jana Tzimiskesa, który wówczas został cesarzem Janem I i wygnał Teofano. Jan poślubił Teodorę, siostrę Romana II.