Jako okręt flagowy Eskadry Pacyfiku (ang. Pacific Squadron) z kontradmirałem Silasem Caseyem na pokładzie, 30 września 1902 zawinął do Panamy w Kolumbii, by bronić amerykańskich interesów i zachować integralność przejścia przez Przesmyk Panamski. Casey zaoferował swoje usługi jako mediatora w wojnie domowej, która trwała od trzech lat. Zaprosił liderów obu frakcji, konserwatystów i liberałów, do spotkania na pokładzie pancernika. W ciągu kolejnych tygodni, w październiku i na początku listopada wznawiano wielokrotnie odkładane negocjacje. W końcu obie strony doszły do porozumienia i 21 listopada 1902 podpisały układ. Umowa ta została nazwana w kolumbijskich kręgach „pokojem z Wisconsin” (ang. The Peace of Wisconsin). Gdy kontradmirał Henry Glass, następca admirała Caseya na stanowisku dowódcy Eskadry Pacyfiku, napisał swój raport do sekretarza marynarki za rok podatkowy 1903, chwalił wkład dyplomatyczny poprzednika w rozwiązanie kryzysu panamskiego. Glass napisał „Ostateczne rozstrzygnięcie rewolucyjnych niepokojów było głównie wynikiem jego wysiłków” („The final settlement of the revolutionary disturbance, was largely due to his efforts”.)