Hanson, The Post-Impressionists: Cézanne, Gauguin, Van Gogh, Londyn 1963, s. 277.. Maurice Denis zamieścił manifest grupy w 1890 r. w czasopiśmie „Art et Critique” pod tytułem „Definicja neotradycjonalizmu” („Définition du néo-traditionnisme”)M. Denis, „Definicja neotradycjonalizmu” [w:] Artyści o sztuce, Warszawa 1963, s. 70.. Zawarł tam swą najsłynniejszą wypowiedź dotyczącą sztuki, często uważaną za klucz do współczesnej teorii malarstwa: „Należy pamiętać, że obraz – zanim stanie się koniem bojowym, aktem czy anegdotą – stanowi zasadniczo płaską powierzchnię pokrytą kolorami dobranymi wg pewnego porządku”.

thumb|left|upright=0.6|Marthe przy pianinie, 1891, Musée d’Orsay Pomimo tej deklaracji, Denis pozostał wierny kompozycjom figuralnym przez większość swojego życia.

thumb|upright=1.1|Boże Narodzenie, 1894, Musée des Augustins W 1891 r. pokazał swoje prace na Salonie Niezależnych i na wystawie nabistów w galerii Le Barc de Boutteville w Paryżu. Od tego samego roku współpracował z paryskim periodykiem krytyczno-artystycznym „La Revue blanche”. W 1892 był reprezentantem symbolistów francuskich na IX wystawie „Les XX” w Brukseli, gdzie ukazane było awangardowe malarstwo europejskie.