Działalność wydawnicza W okresie II Rzeczypospolitej Grzegorz Szyrma zajmował się wydawaniem twórczości poetów białoruskiej mniejszości narodowej w Polsce. Wydał dwa zbiory wierszy Michała Kaściewicza: Szum barawy w 1929 roku i Z sialanskich niu w 1937 roku, a także zbiór Na etapach Eugeniusza Skurki w 1936 roku. Wydał również zbiory dla szkolnych i samodzielnych chórów: Biełaruskija narodnyja pieśni w 1929 roku i Nasza pieśnia w 1938 roku. W 1933 roku razem z F. Stackiewiczem zaczął wydawać czasopismo „Letapis TBSz”, później „Biełaruski Letapis”, będący organem Towarzystwa Szkoły Białoruskiej. W okresie Białoruskiej SRR wydał szereg zbiorów folklorystycznych, które zawierały część z zebranych przez niego od 1910 roku ponad dwóch tysięcy białoruskich pieśni ludowych. W 1958 roku wydał zbiór Dzwiescie biełaruskich narodnych piesień, który stał się antologią klasycznej białoruskiej twórczości ludowej w najbardziej charakterystycznych jej przejawach. W latach 1959–1976 wydał cztery tomy zbioru Biełaruskija narodnyja pieśni, w których zawarł szeroki zakres gatunków ludowych i muzycznych, lokalnych rytmomelodycznych typów śpiewu, jednocześnie orientując się na ukazanie ogólnonarodowych cech białoruskiego folkloru muzycznego.