Przygotował także publikację wydanej w latach 1971–1973 dwutomowej antologii Biełaruskija narodnyja pieśni (dla choru).
Publicystyka Grzegorz Szyrma zaczął występować w druku ze swoimi artykułami literaturoznawczymi i recenzjami w 1933 roku. Pisał dla „Letapisu TBSz” i „Biełaruskiego Letapisu”. Aktywnie współpracował jako publicysta z białoruskojęzyczną „Naszą Wolą” – legalną gazetą utworzoną z inicjatywy nielegalnej w Polsce KPZB. Do wybuchu II wojny światowej publikował swoje artykuły w lewicowym miesięczniku literacko-społecznym „Sygnały” (jego tekst pt. Biełaruskaja narodnaja pieśnia ukazał się 15 sierpnia 1939 roku). Publikował artykuły na temat świąt kalendarzowo-rolniczych, zwyczajów i pieśni ludowych na łamach wydawanego w Warszawie, dziecięcego lewicowego białoruskojęzycznego czasopisma „Snapok”. W Białoruskiej SRR był autorem przedmów do zbiorów pieśni, a także szeregu artykułów, w których wyrażał swoje poglądy estetyczne, zasady zbieracze i zdanie na temat pochodzenia poszczególnych gatunków folklorystycznych. Pisarz także artykuły literaturoznawcze na temat Jakuba Kołasa, Janki Kupały, Aleksandra Puszkina, Lwa Tołstoja i innych. Główna część jego twórczości publicystycznej został zebrana w książce Pesnia – dusza naroda, wydanej w 1976 roku (2.