Alaksiuk zarzucił dowództwu wstrzymanie organizacji oddziałów białoruskich, a w szczególności to, że sztab nie wyznaczył dotąd miejsca formowania tych oddziałów i nie przeprowadził werbunku do szkół podoficerów. W odpowiedzi płk H. Kanapacki 12 kwietnia złożył dymisję, choć z drugiej strony zabiegał u Polaków o usunięcie z BKW P. Alaksiuka i jego zwolenników i nie przyjmowanie jego rezygnacji. Polskie dowództwo pozostawiło go na stanowisku i przydzieliło mu jako adiutanta polskiego oficera. Tymczasem większość członków BKW zagroziła ustąpieniem w razie pozostania płk. H. Kanapackiego na stanowisku dowódcy oddziałów białoruskich. Jednocześnie zażądali też usunięcia z BKW płk. D. Jakubouskiego, kpt. F. Kuszala i J. Muraszki. Grupa P. Alaksiuka, nie mogąc znaleźć białoruskiego oficera o odpowiednich kwalifikacjach, zaproponowała wyznaczenie na stanowisko dowódcy oddziałów białoruskich polskiego oficera.