3, 28 lutego 1909...

Po wybuchu I wojny światowej 6 sierpnia 1914 wstąpił ochotniczo do Legionu Ukraińskich Strzelców Siczowych. Od maja 1915 korespondent pism Związku Wyzwolenia Ukrainy. Od kwietnia 1916 podchorąży w 1 pułku USS.

Od października 1918 był członkiem Ukraińskiej Rady Narodowej ZURL. Przebywał na Ukrainie naddnieprzańskiej, był szefem Biura Prasy i Propagandy (na prawach ministerstwa) w rządach Wołodymyra Czechowskiego i Serhija Ostapenki (grudzień 1918-kwiecień 1919). Od lutego do maja 1919 współredagował w Stanisławowie gazetę 6 czerwca 1919 objął kierownictwo Biura Prasowego przy Naczelnym Dowództwie Ukraińskiej Armii Halickiej. W połowie listopada 1919 wraz z rządem Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej udał się na emigrację do Wiednia. W sierpniu 1922 wyjechał do Kanady jako przedstawiciel rządu ZURL, po jego rozwiązaniu 15 marca 1923 przeniósł się do USA. Pracował jako publicysta prasy ukraińskiej. Pod wpływem korespondencji z Wiaczesławem Łypynskym stał się monarchistą, zwolennikiem hetmańców. W końcu lipca 1927 powrócił do Europy i do Lwowa. Współpracował z Ukraińską Organizacja Chrześcijańską, był również członkiem Komitetu Kontaktowego, jako przedstawiciel greckokatolickiego biskupa stanisławowskiego Hryhorija Chomyszyna.