Od 1928 prowadził praktykę adwokacką we Lwowie, od 1938 własną kancelarię.
Po agresji ZSRR na Polskę i okupacji Lwowa przez Armię Czerwoną, 2 października 1939 przeniósł się do niemieckiej strefy okupacyjnej – do Warszawy, a w początkach 1940 do Krakowa, gdzie zmarł (na atak serca podczas obiadu w swego przyjaciela TrochymenkiIwan Kedryn-Rudnycki: Життя – події – люди. Ню Йорк: Видавнича кооператива «Червона Калина», 1976, s. 76. .).
Pochowany na cmentarzu Rakowickim, kwatera XXXIV, rząd zachodni, miejsce 25.
Przypisy
Bibliografia O. Rublow: Назарук Осип Тадейович. W: Encykłopedija istoriji Ukrajiny. Redkol.: W. A. Smolij (hołowa) ta in., PAN Ukrajiny, instytut istoriji Ukrajiny. T. 7 : Мл – О. Kijów: Wyd. Naukowa dumka, 2009, s. 161. . Listy Wiaczesława Łypynskiego do Osypa Nazaruka (1921-1930). Lwiw: Lwiwśka naukowa biblioteka im. W. Stefanyka NAN Ukrajiny, 2004.
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Ukraińskiej Rady Narodowej w latach 1918–1919 Kategoria:Ludzie urodzeni w Buczaczu Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Ukraińscy adwokaci Kategoria:Ukraińscy dziennikarze Kategoria:Ukraińscy politycy Kategoria:Ukraińscy publicyści Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli na zawał serca Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Ukraińskich Strzelców Siczowych