Święta godzina, 1907).
W 1884 Hodler poznał Augustine Dupin (1852–1909), która stała się jego modelką i towarzyszką przez następne lata, i z którą miał (1887) syna Hectora (późniejszego założyciela UEA – największej międzynarodowej organizacji użytkowników języka esperanto). Od 1889 aż do rozwodu w 1891 był żonaty z Berthą Stucki utrwaloną na obrazie Poezja (1897, Muzeum Wzornictwa, Zurych). W 1898 poślubił (także portretowaną) Berthę Jacques.
Był członkiem Secesji Berlińskiej (od 1900) oraz Secesji Monachijskiej (od 1903) . W 1914 potępił zbrodnię doszczętnego zniszczenia francuskiego Reims bombardowaniami artylerii niemieckiej. W odwecie niemieckie muzea sztuki wykluczyły jego prace ze swych zbiorów.
W końcowym etapie twórczości prace artysty nabrały charakteru ekspresjonistycznego z silnie zabarwionymi, zgeometryzowanymi postaciami (np. Mówca, 1912–1913; Pieśń z oddali, 1913; Wilhelm Tell (1903, Landesmuseum, Zurych). Surowe krajobrazy przedstawiały często poszarpaną linię granicy między ziemią, wodą i niebem. Najbardziej znane obrazy przedstawiają jednak sceny z życia codziennego, jak np.