Ukarano więc biskupa Symona.

Gdy w lipcu 1897 roku został mianowany biskupem płockim wladze nie zgodziły się skazując go na wygnanie do Odessy. Przebywał tam w latach 1897–1901. W 1901 wyjechał z Rosji i zrezygnował z dalszych starań o katedrę biskupią w Płocku. Jako rekompensatę za utracone biskupstwo został mianowany przez papieża arcybiskupem tytularnym Attalii i wizytatorem dla katolickich parafii polonijnych w Stanach Zjednoczonych. Rząd rosyjski przyznał mu dożywotnią pensję w wysokości 2500 rubli rocznie i „prawo mieszkania, gdzie mu się podoba, z zabronieniem wszelakoż sprawowania jakichkolwiek funkcji w Rosji.”Ks. Franciszek Albin Symon Kurier Lwowski 1912 nr 349 s. 3–4.

left|mały|Grób Franciszka Symona na cmentarzu Rakowickim w Krakowie W 1913 osiadł w Krakowie, gdzie do końca życia był archiprezbiterem przy kościele parafialnym Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Został pochowany w Krakowie na cmentarzu RakowickimJ. S. Pietrzak Zgon arcypasterza-patrioty Nowości Illustrowane 1918 nr 22 s. 2–4..

Przypisy