.. Także holenderski uczony Antoni van der Linde (Geschichte der Erfindung der Buchdruk-Kunst, Berlin 1886) wykluczył możliwość, by Coster mógł być pierwszym drukarzem, ale nie zakończyło to debat. Najmocniejszym obrońcą mieszczanina z Haarlemu okazał się John Henry Hessel, w pracach Haarlem the Birth-place of Priting, not Mentz (Londyn 1887) i The Gutenberg Fiction (Londyn 1912), do których nawiązywano i po II wojnie światowej; .. Gotfried Zedler (1860–1945), w książce Von Coster zu Gutenberg z 1921 roku, uznał Holendra za wynalazcę ruchomej czcionki – Coster oczka czcionek miał odlewać z formy piaskowej i osadzać je na słupku, co jednak było dość uciążliwą metodą – choć właściwym twórcą metody drukowania był dla niego Gutenberg, który wprowadził maszynkę odlewniczą do czcionek. Jednak pogląd ten nie utrzymał się; ; .. Pojawiały się opinie, iż nie można rozstrzygnąć tego sporu, przypisywano także haarlemczykowi jedynie nieudane próby użycia ruchomej czcionki czy też udoskonalenie przez niego wynalazku Gutenberga (brak rozstrzygnięcia); (brak powodzenia w próbach);