thumb|250px|Langermann podczas bitwy pod Tykocinem (Bitwa pod Tykocinem dnia 21 maja 1831 roku, obraz olejny autorstwa Sebastiana Dulaca) Daniel Gottfried Georg Langermann (w Polsce zwany Jerzy, ur. 27 października 1791 w Güstrow w Meklemburgii, zm. 17 maja 1861 w Paryżu) – oficer wojsk napoleońskich, generał wojsk polskich i belgijskich, narodowości niemieckiej, powstaniec listopadowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Zarys biografii Langermann pochodził z rodziny duchownych luterańskich. W wieku lat 16 uciekł z domu, zaciągnął się w 1807 do wojsk napoleońskich i brał udział m.in. w bitwie pod Moskwą. W roku 1830 był już majorem i adiutantem znanego generała Maksymiliana Lamarque. W roku 1831 przewodniczący Francusko-Polskiego Komitetu Pomocy dla Powstania Listopadowego, markiz Marie Joseph de La Fayette skłonił go do zgłoszenia akcesu do polskiej armii powstańczej, w której Langermann otrzymał stopień pułkownika.