W związku z tym postanowił ponownie, po 16-letniej przerwie, otworzyć kancelarie adwokacką, którą prowadził do 1939. W tym okresie działał również w Związku Polskim, którego był szefem. Organizacja dążyła i propagowała osiedlanie się rzemieślników i kupców poznańskich we wschodnich województwach RP.
W momencie wybuchu wojny Mieczkowski przebywał w rodzinnym Nieciszewie, gdy powrócił do Poznania zastał swoje mieszkanie zajęte. W grudniu 1939 przedarł się nielegalnie do Warszawy, gdzie od 1940 do wybuchu powstania warszawskiego pracował jako radca prawny w Towarzystwie Kredytowym Przemysłu Polskiego. Związany z SN, został zaproponowany na stanowisko Delegata Rządu. Działał w Radzie Głównej Opiekuńczej. Po ciężkich przeżyciach w czasie powstania warszawskiego, został osadzony w obozie w Pruszkowie, a następnie wywieziony do Częstochowy.