Jerzy Bukowski); był też jednym z głównych organizatorów (z ramienia PAN) kongresu „Colloquia Copernicana” (Toruń 1973), podczas którego wygłosił referat The Uppsala Notes. Później, w 1974 roku, został przewodniczącym Komisji Nauki w Dobie Renesansu MUHiFN.
Równolegle przygotowywał pracę habilitacyjną. Kolokwium habilitacyjne miało miejsce na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Na podstawie oceny ogólnego dorobku naukowego i przedłożonej rozprawy habilitacyjnej zatytułowanej Teoria precesji w astronomii średniowiecznej uzyskał habilitację i stopień naukowy docenta nauk fizycznych w zakresie historii astronomii, zatwierdzony uchwałą Rady Wydziału w dniu 17 listopada 1965 roku. Dyplom podpisali ówczesny rektor, historyk Witold Łukaszewicz, i dziekan, chemik Witold Zacharewicz. Z dniem 1 listopada 1966 roku powołany został przez sekretarza naukowego PAN Witolda Nowackiego na stanowisko samodzielnego pracownika naukowego.
Współpraca z Aleksandrem Birkenmajerem trwała do momentu śmierci profesora w 1967 roku. Kilka lat później Dobrzycki napisał niewielkie studium poświęcone jego działalności w zakresie historii nauki.