W transkrypcjach imion własnych spółgłoska ξ oddawana jest przy pomocy dwóch syryjskich spółgłosek ܭܣ. Litera τ oddawana była przez ܜ, litera θ przez ܬ (np. w imieniu Τιμοθεε, Tymoteusz, ܛܡܬܐܘܣ). W przypadku semityzmów starano się odtworzyć oryginalne semickie brzmienie. Jednak nie wszystkie semickie imiona zostały właściwie rozpoznane (np. Aretas w 2 Kor 11, 32). Grecki Nowy Testament na dwa sposoby transkrybuje święte miasto „jerušalajim”: Ιερουσαλημ i Ιεροσολυμα. Przekłady syryjskie oddają to jednolicie przez Urišlem. Διαβολος jest regularnie oddawany przez satana. Σιμων Πετρος jest niemal zawsze oddawane przez šem‛un kepa. Πετρος czasami oddawane jest przez „Ptrws”.
Zobacz też Wczesne przekłady Nowego Testamentu Diatessaron
Przypisy
Bibliografia
Frederic G. Kenyon, Our Bible and the Ancient Manuscripts (4th ed.), Londyn 1939.
Linki zewnętrzne Syriac Versions of the Bible at the Bible Reaserch