Około 705 roku n.e. powstał przekład Starego Testamentu dokonany przez Jakuba z Edessy. Jest to w zasadzie rewizja tekstu Peszitty oraz przekładu heksaplarnego. Tekst ma podział na rozdziały oraz ich streszczenia, a także dodaje wyjaśnienia. Zachowały się z niego tylko niektóre księgi. Księgę Ezechiela oraz Izajasza wydał Antonio Ceriani (Mi 1863).
Ograniczenia przekładów syryjskich Język syryjski, jako język semicki, nie zna końcówek i nie mógł sobie pozwolić na tak wielką swobodę w zmianie kolejności słów jaka cechowała język grecki. Rzeczownik nie jest odmieniany przez przypadki, czasownik nie ma wszystkich czasów języka greckiego i odmieniany jest w zupełnie inny sposób niż w języku greckim, toteż w przekładzie z greckiego na syryjski, bądź syryjskiego na grecki największe trudności sprawiają różnice w formach odmiany czasownika.
Starotestamentowe cytaty stosowane przez Diatessaron były uzgadniane z ich brzmieniem w syryjskim Starym Testamencie. W późnych syryjskich przekładach są zgodne z ich formą oddaną w greckim Nowym Testamencie.