Oba rękopisy sporządzone zostały w V (ewentualnie w IV) wieku, ale przekazują tekst bliski do tekstu z około roku 200. Oba rękopisy zawierają znaczne luki. Reprezentują tekst zachodni. Starosyryjski przekład Listów Pawła nie zachował się. Znamy go tylko z cytatów ojców wschodniego KościołaT. Nicol, Syriac Versions International Standard Bible Encyclopedia Online.
Oba rękopisy opuszczają termin „pierworodny” w Mt 1,25, frazę „błogosławcie przeklinających was” w Mt 5,44, wiersz Mt 12,47, w czym są zgodne z Kodeksem Synajskim i Watykańskim. Rękopisy te wykazują też różnice pomiędzy sobą, na przykład przekład syrokuretoński zawiera dłuższe zakończenie Ewangelii Marka, podczas gdy przekład syrosynajski je pomija.
Peszitta
Na początku V wieku ponownie przełożone zostały wszystkie księgi Nowego Testamentu (z wyjątkiem 2 Piotra, 2 Jana, 3 Jana, Judy, Apokalipsy). Burkitt autorstwo przekładu przypisał bp Rabbuli z Edessy (zm. 436). W X wieku przekład nazwany został Peszittą. Reprezentuje tekst bizantyjski, jednak z wielką liczbą aleksandryjskich i zachodnich naleciałości. Ma też ponad sto swoich własnych nigdzie nie występujących wariantów. Oznaczany jest symbolem syrp.