Trzon wieży został zbudowany na planie ośmiokąta, jest murowany, ma 20 metrów wysokości i obwód wynoszący 39 metrów. Średnica trzonu przekracza 11 metrów, a mury mają do trzech metrów grubości, przy czym ich grubość zmniejsza się ku górze. Kręcone schody przy wejściu prowadzą aż do drewnianej górnej kondygnacji. Cała wieża liczy 35 metrów wysokości. Wnętrze Wieży Wodnej ma cztery kondygnacje. Loch w piwnicy przez długi czas służył jako więzienie. Nad lochem znajduje się skarbiec. Pomieszczenie to było jednak początkowo wykorzystywane jako więzienie oraz sala tortur i przesłuchań. Skarbiec państwowy przeniesiono tu w 1759, a wcześniej przechowywano go w znajdującej się powyżej izbie wieżowej (Turmstube).
Na murowanym trzonie wieży osadzona jest drewniana górna kondygnacja oraz piramidalny dach. Kondygnacja ta wystaje z każdej strony na około metr poza obrys muru. Początkowo była otwartym pomostem obronnym, zanim prawdopodobnie w XV wieku została zabudowana. Pod koniec XV wieku zamontowano na niej windę towarową z wychylnym ramieniem.
W 1798 skarbiec został częściowo przeniesiony do helweckiej izby państwowej oraz do kantonalnej izby administracyjnej. W czasach Republiki Helweckiej (1798–1803) izba wieżowa również służyła jako więzienie.