thumb|Wieża głodowa zamku w Przewozie Baltazar I żagański (ur. pomiędzy 1410 a 1415, zm. 15 lipca 1472, w Przewozie) – książę żagański od 1439, w wyniku podziału od 1449 na Żaganiu wraz z Rudolfem, od 1454 samodzielnie, w latach 1461–1468 utracił władzę, ponownie książę żagański 1468–1472.
Baltazar I był najstarszym synem księcia żagańskiego Jana I i Scholastyki córki Elektora Rudolfa III z dynastii Wittenbergów. Po śmierci ojca w 1439 r. wraz z młodszymi braćmi Wacławem, Rudolfem i Jan II Szalony współrządził księstwem żagańskim. W 1449 r. księstwo zostało podzielone na dwie dzielnice: żagańską i przewozką. Baltazar wraz z Rudolfem otrzymał władzę w dzielnicy żagańskiej, Przewóz zaś pozostał przy Janie i Wacławie.
W 1450 r. Baltazar wraz z Rudolfem udali się pielgrzymkę do Rzymu. Wkrótce po powrocie z pretensjami do części spadku po ojcu wystąpił najmłodszy z braci Jan II, niezadowolony z przeprowadzonego podziału. Spór dzięki mediacji wuja książąt – władcy saskiego Fryderyka, udało się załatwić polubownie około 1453 r.