Malarstwo abstrakcyjne, w przeciwieństwie do figuratywnego nie przedstawia realnych obiektów, a formą i kolorem operuje całkowicie swobodnie. mały|Wassily Kandinsky, Impresja III (Koncert), 1911, Städtische Galerie w Lenbachhaus, Monachium. mały|Kazimierz Malewicz, Czarny kwadrat na białym tle, 1914-1915, Galeria Tretiakowska, Petersburg. mały|Hilma af Klint, Grupa X, No. 1, Ołtarz, 1915. mały|Piet Mondrian, Kompozycja w czerwieni, żółci, błękicie i czerni, 1921, Kunstmuseum, Haga. Ojcem abstrakcji jest Wassily Kandinsky, rosyjski malarz, który stopniowo przechodził od figuracji, przez doświadczenia bliskie fowizmowi, aż do całkowitego zagubienia się tematu malarskiego w kolorze, co można już zaobserwować w jego "Górze" z 1909 roku lub "Obrazie z łucznikiem" z tego samego roku. W 1910 roku powstała akwarela bez tytułu, nazywana czasem "Pierwszą abstrakcją" lub "Pierwszym dziełem abstrakcyjnym". Na obrazie tym zanika wszelkie pojęcie tematu malarskiego, przypomina on kolorowe nieporadne próby dziecka. Właśnie w roku 1910 malarstwu został zadany pierwszy z dwudziestowiecznych ciosów, które poszerzyły pojęcie sztuki do niewyobrażalnych wcześniej granic.